Warunek oryginalności

Zgodnie z art. 2 ust o prawie autorskim i prawach pokrewnych tłumaczenie jest przedmiotem prawa autorskiego, bez uszczerbku dla prawa do utworu pierwotnego.
Warunkiem ochrony tłumaczenia przez prawo autorskie jest uznanie tłumaczenia za utwór w rozumieniu prawa autorskiego.

Tłumaczenie więc musi stanowić wytwór pracy człowieka, o indywidualnym charakterze musi być wyrażone w jakiejkolwiek postaci. Dla tłumaczeń podstawową kwestią jest wspomniana indywidualność utworu. Musi być to rezultat działalności o charakterze kreacyjnym, cechująca się dużą oryginalnością i indywidualnością.

Jeżeli tłumaczenie dotyczy tekstu literackiego, czy poezji tłumacz ma dużo większe pole do popisu, posiada dużą dowolność przy tworzeniu np. rymów. W takim tłumaczeniu liczy się walor artystyczny tłumaczenia, trzeba sięgać do kręgów kulturowych kraju pochodzenia utworu, aby uchwycić kontekst, dowcip. Samo dosłowne tłumaczenie zamiast przybliżyć odbiorcę do oryginału, zniekształciłoby jego znaczenie.
Nie przy każdym jednak tłumaczeniu tłumacz posiada tak dużą dowolność doboru słów. W tekstach technicznych mamy trudniejszą sytuację. Jeżeli sam tekst techniczny w oryginalnym języku nie spełnia przesłanek utworu, trudno za twór uznać tłumaczenie takiego tekstu.

Zobacz: Umowa o dzieło a umowa p pracę

Utwór zależny

Tłumaczenie jest utworem zależnym w stosunku do dzieła oryginalnego. Rozporządzanie i korzystanie z utworu zależnego uzależnione jest od zgody twórcy utworu pierwotnego. Tłumaczenie podlega ochronie na równi z utworem pierwotnym, jednak na tłumaczeniu należy wymienić twórcę utworu pierwotnego.